Menu

Ćwiczenia artykulacyjne dla dzieci

Zdarza się, że nasze pociechy nie potrafią wymówić jeszcze głosek, które rozwojowo wymówić powinny. Bardzo często przyczyną tego bywa słaba sprawność narządów artykulacyjnych. Podaję kilka ćwiczeń, które mogą być świetną zabawą, a pomogą naszemu dziecku na tyle usprawnić narządy artykulacyjne, by poprawić jego wymowę.

  1. Ćwiczenia warg

  • Przesadnie wymawiać samogłoski: u-i, e-o

  • cmokać, parskać wargami (wprawiać je w drgania);

  • wysuwać wargi do przodu, tak jak przy gwizdaniu a następnie rozciągać, jak do uśmiechu;

  • utrzymywać ołówek między nosem a górną wargą

  • ssać naprzemiennie wargi;

  • nadymać jednocześnie oba policzki przy zwartych wargach, również na zmianę lewy i prawy;

  • wciągać policzki do jamy ustnej (policzki ściśle przylegają do łuków zębowych);

  • gwizdać;

  • zagryzać jedną wargę drugą;

  • przy zwartych szczękach i wargach przesuwać kąciki ust: w prawo, w lewo,

  • przy zamkniętych szczękach unosić wargę górną (widoczne są tylko zęby górne), a następnie opuszczać wargę dolną (widoczne są tylko zęby dolne);

  • wymawiać na przemian "a" - "o" przy maksymalnym oddaleniu od siebie górnej i dolnej wargi.

  1. Ćwiczenia języka

  • wysuwać język za jamę ustną, na dół, na boki, do góry;

  • wysuwać język naprzemiennie - wąski i szeroki; na początku ruchy wolne, potem coraz szybsze;

  • unosić język za wargę dolną, następnie górną;

  • oblizywać wargi wysmarowane np.: dżemem lub czekoladą, usta szeroko otwarte;

  • unosić język do wewnętrznej strony wargi najpierw dolnej, potem górnej;

  • unosić język do zębów najpierw dolnych, potem górnych;

  • liczyć czubkiem języka zęby górne najpierw od zewnętrznej, następnie od wewnętrznej strony;

  • wykonywać najpierw wolne, potem coraz szybsze ruchy na boki, w górę i w dół językiem w powietrzu - jak wąż, następnie stopniowo cofać język w głąb jamy ustnej;

  • wolno, a następnie coraz szybciej masować czubkiem języka zęby, następnie wałek dziąsłowy, podniebienie;

  • cofanie szerokiego języka wzdłuż podniebienia (brzegi języka dotykają zębów trzonowych);

  • mlaskać czubkiem i środkiem języka;

  • naśladować ssanie cukierka czubkiem języka;

  • klaskać językiem;

  • naśladować grę na trąbce;

  • wypychać językiem policzki;

  • naśladować parskanie konia;

  • naśladować warkot motoru;

  1. Ćwiczenia podniebienia miękkiego

  • ziewać przy nisko opuszczonej żuchwie;

  • kaszel z wysuniętym językiem

  • płukanie gardła ciepłą wodą, oraz tzw „gulgotanie”;

  • chrapanie na wdechu i wydechu;

  • głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie;

  • przenosić kawałki papieru przy pomocy słomki;

  • wymawiać połączenia głosek tylnojęzykowych zwartych "k" i "g" z samogłoskami np.: ga, go, ge, gu, gi, gą, gę... i to samo z głoską "k": ka, ko, ke, ku, ki...;

  • wciągać policzki

Przygotowała:

Wioleta Urban, neurologopeda

Bibliografia:

  1. Skorek E.M., Reranie. Profilaktyka, diagnoza, korekcja, IMPULS, Kraków 2001

  2. Styczek I., Logopedia, Warszawa 1979

 

powrót na górę